Każdy towar musi być zaopatrzony we wszelkie konieczne informacje w języku polskim, które umożliwią nam dokonanie wyboru zgodnie z ustawą z 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego.

Zawsze kupujmy z namysłem, odwiedzając kilka sklepów, dobierając najbardziej odpowiadający nam produkt. Nie dajmy się zwieść „pierwszemu wrażeniu” i cenie. Pamiętajmy, że zakupiony towar zgodny z umową nie podlega zwrotowi, to znaczy, że pełnowartościowy towar możemy zwrócić, oddać lub wymienić na inny tylko za zgodą sprzedawcy.

JAK REKLAMOWAĆ TOWAR

Od 1 stycznia 2003 r. obowiązują przepisy dotyczące sprzedaży konsumenckiej. Zmiany te wprowadziła ustawa z 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego.

Nowe przepisy zamiast rękojmi wprowadzają sformułowanie „niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową”, które zastąpiło pojęcie „wada” towaru.

Niezgodność towaru z umową jest pojęciem o szerszym zakresie i występuje także wtedy, gdy towar wprawdzie nie ma żadnych mankamentów, ale na przykład nie posiada cech wyrażonych w reklamie tego towaru.

Sprzedawca odpowiada za niezgodność towaru z umową w razie jej stwierdzenia przed upływem dwóch lat od wydania towaru kupującemu. W przypadku wymiany towaru na nowy termin dwuletni biegnie na nowo. O niezgodności towaru z umową kupujący musi powiadomić sprzedawcę w ciągu dwóch miesięcy od chwili jej stwierdzenia.

Uprawnienia kupującego z tytułu niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową można podzielić na dwa etapy. Kupujący w pierwszej kolejności może żądać doprowadzenia towaru do stanu zgodnego z umową poprzez:

• nieodpłatną naprawę,

• wymianę towaru na nowy.

Jeżeli naprawa lub wymiana towaru jest niemożliwa albo zbyt kosztowna, bądź gdy sprzedawca nie zdoła zaspokoić takiego żądania w odpowiednim czasie, bądź gdy naprawa lub wymiana narażałaby konsumenta na znaczne niedogodności, wówczas kupujący może żądać:

• stosownego obniżenia ceny,

• albo odstąpienia od umowy za zwrotem pieniędzy.

Od umowy nie można odstąpić (żądać zwrotu pieniędzy), jeśli niezgodność towaru z umową jest nieistotna. Przy reklamacji towaru niezgodnego z umową radzę spisywać protokół reklamacyjny, pomoże to obu stronom w dochodzeniu roszczeń w ewentualnym sporze sądowym. Sprzedawca jest zobowiązany do ustosunkowania do roszczeń zgłoszonych w ramach reklamacji w ciągu 14 dni. Jeżeli termin minął przyjmuje się, że reklamację uznał.

JAK REKLAMOWAĆ ŻYWNOŚĆ

Żywność to specjalna grupa towarów, które na ogół mają krótszą przydatność niż inne kupowane przez nas rzeczy. Jest zrozumiałe, że sprzedawca nie może odpowiadać za jakość żywności, aż przez dwa lata od zakupu, tak jak jest w przypadku towarów nieżywnościowych.

A zatem żywność złej jakości reklamujemy u sprzedawcy:

• w terminie 3 dni od otwarcia towaru paczkowanego oznakowanego terminem przydatności do spożycia lub datą minimalnej trwałości.

• w terminie 3 dni od dnia sprzedaży w przypadku towaru sprzedawanego luzem.

Należy jednak zwrócić uwagę czy termin przydatności do spożycia lub data minimalnej trwałości jeszcze nie upłynęły. Jeśli data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia już upłynęły – to znaczy, że dane produkty nie nadają się do spożycia i po tej dacie nikt nie gwarantuje ich dobrej jakości. Oczywiste też jest, że wtedy nie ma podstaw do składania reklamacji.

Na opakowaniach żywności znajdują się informacje z którymi warto się zapoznać. Jest to nazwa rodzajowa, skład produktu, jego trwałość, warunki przechowywania, wartość odżywcza, cena itp.. Trwałość produktu oznaczona jest:

• terminem przydatności do spożycia, po upływie którego wyrób traci przydatność do spożycia. Znakowany on jest pełną datą cyfrową(dzień, miesiąc, rok) poprzedzoną określeniem „należy spożyć do”. Termin ten stosowany jest do produktów nietrwałych mikrobiologicznie, takich jak kefir, jogurt, wędliny paczkowane, sałatki,

• datą minimalnej trwałości, czyli datą, do której prawidłowo przechowywany produkt zachowuje odpowiednią jakość i właściwości odżywcze. Znakowana jest cyfrowo i poprzedzona określeniem „najlepiej spożyć przed” dla produktów o trwałości nie dłuższej niż 3 miesiące ( z podaniem dnia i miesiąca) albo „najlepiej spożyć do” dla produktów o trwałości od 3 do 18 miesięcy ( z podaniem dnia i miesiąca). Dla produktów o trwałości powyżej 18 miesięcy może być podany jedynie rok.

Produkt żywnościowy reklamujemy zawsze u sprzedawcy. Zgodnie z przepisami w pierwszej kolejności możemy domagać się wymiany towaru na nowy. Jeżeli jest to niemożliwe, wówczas konsument ma prawo do stosownego obniżenia ceny lub do odstąpienia od umowy, czyli zwrotu pieniędzy.

• świadczeń w zakresie zakwaterowania, transportu, rozrywek, gastronomii,
• kaset video i audio, płyt CD, programów komputerowych po usunięciu ich oryginalnego opakowania,
• rzeczy robionych według indywidualnego zamówienia,
• świadczeń, które nie mogą zostać zwrócone lub których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu (np. artykuły spożywcze)
• gier losowych i zakładów wzajemnych,
• dostarczania prasy,
• umów dotyczących rozpoczętego za zgodą konsumenta świadczenia usług.